Balıkgözü Efekti, Namlu Bozulması veya Karanlık Köşeler? Endoskop Kamera Görünümü Nasıl Değerlendirilir?

Bir endoskop kamerası çok farklı nedenlerden dolayı kavisli kenarları, koyu köşeleri veya eşit olmayan parlaklığı gösterebilir. Tüm bu efektleri 'lens bozulması' olarak adlandırmak, kamera kafasının uygun olup olmadığına, görüş alanının kasıtlı olarak geniş olup olmadığına, LED'lerin hedefi eşit şekilde aydınlatmadığına veya prob yapısının görüntünün bir kısmını bloke edip etmediğine karar vermeyi zorlaştırır.

Yararlı soru, görüntünün kendi başına tamamen düz görünüp görünmediği değildir. Önemli olan, komple probun cihaza yeterli kapsama alanı, kullanılabilir ayrıntı ve gerçek çalışma mesafesinde sabit aydınlatma sağlayıp sağlamadığıdır.

İlk önce görselin neyi gösterdiğini belirleyin

·  Namlu distorsiyonu, sınır yayına yakın düz özelliklerin dışarıya doğru çıkmasına neden olur. Çok geniş açılı optiklerde daha yaygındır, ancak geniş bir FOV, merceğin sabit miktarda veya bozulma işaretine sahip olduğunu kanıtlamaz.

·  İğne yastığı distorsiyonu sınır çizgilerinin içe doğru bükülmesine neden olur. Bazı daha uzun odaklı optik tasarımlarda bu durum meydana gelebilir ancak endoskop-lens davranışı yine de optik yapının tamamına bağlıdır.

·  Balıkgözü benzeri bir görünüm, bir boşluğun, boru duvarının veya çevredeki yapının daha fazlasını yakalayan kasıtlı bir projeksiyon olabilir. Otomatik olarak bir kusur olarak ele alınmamalı, gözlem görevine göre değerlendirilmelidir.

·  Koyu köşeler optik veya mekanik kenar ayrıntısı kaybı olabilir, ancak bunlar aynı zamanda düzensiz LED aydınlatmasından, ışık yoluna giren bir kapak penceresinden veya çelik kabuktan, kirlenmeden veya hedef geometrinin kendisinden de kaynaklanabilir.

Ortak bir TV distorsiyonu kuralına göre, namlu distorsiyonu normalde negatiftir ve iğne yastığı distorsiyonu pozitiftir. Bazı yazılımlar kalibrasyon veya düzeltme katsayılarını farklı rapor ettiğinden, endoskop spesifikasyonları yalnızca 'pozitif' veya 'negatif'e dayanmak yerine formülü ve test koşullarını belirtmelidir.

Daha geniş bir FOV yalnızca gözlem görevini desteklediğinde faydalıdır

Geniş veya balıkgözü tarzı bir görünüm, operatörün probu çok fazla hareket ettirmeden yan duvarları ve çevredeki yapıları görmesine yardımcı olabilir. Bunun karşılığında nesneler daha az piksel kaplayabilir, kenar şekilleri güçlü bir şekilde sıkıştırılabilir ve sınıra yakın yerlerde yapılan ölçümler kalibrasyon veya çarpıklık düzeltme olmadan güvenilir olmayabilir.

Daha dar bir görünüm, aynı çıktı çözünürlüğünde küçük bir özelliğe daha fazla piksel yerleştirebilir ancak yakındaki duvarları gözden kaçırabilir veya gezinmeyi zorlaştırabilir. Bu nedenle FOV'un odak mesafesi, alan derinliği, görüntüleme yönü ve hedef boyutuyla birlikte değerlendirilmesi gerekir; mevcut en büyük sayı olarak seçilmez.

Farklı endoskop cihazları için neler değerlendirilmelidir?

 

Yalnızca çıplak lensi değil, kamera kafasının tamamını test edin

Minyatür endoskop optikleri sıkı bir tolerans yığını içinde çalışır. Lens çapı, sensör boyutu, lens-pencere mesafesi, çelik kabuk açıklığı, LED konumu, sızdırmazlık yapısı ve montaj hizalaması nihai görünümü değiştirebilir. Kurulumdan önce kabul edilebilir görünen bir lens, son probun içine yerleştirildikten sonra köşelerde gölgelenme veya kısmi tıkanma meydana gelebilir.

Değerlendirmede amaçlanan prob çapı ve görüntüleme yönü, son kapak penceresi veya kabuk, LED'lerin planlanan sayısı ve konumu ve gerçek kablo yapısı kullanılmalıdır. Aynı zamanda gerekli çalışma mesafesini, hedef malzemeyi, nemi veya sızdırmazlık durumunu ve pratikteki en düşük aydınlatma seviyesini de içermelidir. Lens gölgeleme düzeltmesi, kademeli parlaklık düşüşünü telafi edebilir ancak mekanik bir açıklık nedeniyle gizlenen içeriği geri yükleyemez veya uygun olmayan bir aydınlatma düzenini düzeltemez.

Örnek istemeden önce kullanılabilir bir görünüm tanımlayın

Yararlı bir endoskop-kamera talebi, cihaz tipini, maksimum kamera kafası çapını, düz veya yan görüş yönünü, hedef çalışma mesafesini, gerekli FOV'yi, minimum görünür özellik boyutunu, LED ve karartma gereksinimini, kablo uzunluğunu ve esnekliğini, çıkış arayüzünü, koruma gereksinimini ve ana bilgisayarda görüntü düzeltmenin mevcut olup olmadığını içermelidir.

Bu koşullar altında namlu distorsiyonu, balıkgözü projeksiyonu ve kenar ayrıntısı kaybı, cihaz düzeyinde ödünleşimler olarak değerlendirilebilir. Amaç, tek başına mümkün olan en düşük distorsiyon değeri değil, proba uyan ve cihazın gerçekten kullanabileceği bir görüntü sağlayan bir kamera kafasıdır.